|
ก้อขอเริ่มจาก คำขอบคุณสำหรับ ป๋า และ ม่ะม้า ที่เอกได้เกิดมาในอ้อมกอดของท่าน
ขอบใจ น้องชายทั้ง สองคน กรณ์ กับ บอสส์ และ น้องสาว ยัยญญ ปลาทอง
ที่ได้มาอยู่รวมหัวในตระกูลเดียวกันถึงแม้ครอบครัวของเราจะไม่สมบูรณ์แบบ
ไม่ได้อยู่รวมกัน แต่เราก้อยังผูกผัน แน่นหนา อย่างกับกระเบื้องตราช้าง
ทุกคนในครอบครัวเรา ต่างมีทางเดิน ต่างมีฝัน ของตัวเอง
คอยที่จะแต่งแต้ม ให้เป็นดังที่ตัวเองหวัง
แต่ในอีกทางหนึ่ง พวกเราก้อคอยเฝ้ามอง ดูแลซึ่งกันและกัน
ในยามที่คนใดคนหนึ่ง ท้อแท้ หรือ หมดกำลังใจพวกเราก้อจะ
ช่วยปลอบใจ สร้างกำลังใจ เติมกลับเข้าไป ให้เต็ม ให้สามารถกลับมาเหมือนเดิม
อยากจะบอกให้ทุกๆคนรู้ว่า เอกนะ รัก และ คิดถึงทุกคน ตลอดเวลา
ยามที่มีปัญหา เอก ก้อจะคิดถึงพวกน้องๆ ก่อน ถ้ามันหนักเกินที่จะช่วย
ก้อจะโดนไปหา ม่ะม้า แล้ว ค่อย ป๋า ไม่อยากให้ท่าน ปวดขมับ
พวกเราไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานประมาณ เท่าไหร่ แล้วหนอ ?? เก้าปี แล้วเนอะ
มีเรื่องเยอะแยะมากมาย ที่อยากจะเล่า อยากจะบอก อยากจะให้รู้
อยากจะให้มานั่งรวมกัน กินข้าว พูดคุย แลกเปลี่ยน เรี่องราวต่างๆ
เติมช่วงเวลาที่ขาดหายไป
นั่งคิดถึงตอนที่พวกเราเป็นเด็กๆ ตอนเราไปพักร้อน
ที่ชะอำ จะไปกันเป็นประจำ ทุกปี มันเป็นช่วงที่มีความสุขมาก เดินจูงมือกัน
เดินไปบนหาดทราย ถีบตูดน้องชายคนรองลงสระน้ำ เอาซากปลามาหลอกน้องสาว
ส่วนตัวเองโดน สะก่ำ จากน้องทั้งสองคนกลับ อย่างไม่เคยโกรธ ซึ่งกันและกัน
(ตอนนั้น น้องชายคนล็ก บอสส์ ยังร่อนเร่อยู่ที่ไหนสักแห่ง)
แต่หลังเจ้า บอสส์เกิดมาแล้ว ว้าว สุดๆๆๆ แต่ก้อยังรักมันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
อยากจะได้ช่วงเวลานั้นกลับมา แต่มันก้อโดนเก็บเป็นความทรงจำที่ดีไปแล้ว
แล้วมันก้อจะอยู่กับ พวกเราทุกๆคน ไปนานตราบจนจะหาไม่ จริงไหม ??
***************************************
ลองมาดู และ อ่านเรื่อง เรา ตอนอยู่ เมกา ดีก่า
ที่โพลต์ ข้อคาวม และ รูปเค้ก HAPPY BIRTHDAY ให้นะ
รู้จักกันมาตั้งแต่ ปี 1998 จากการพูดคุยกันทาง สนุก . คอม
เธอเป็นสาวน้อย ที่น่ารัก ตลก สนุกสนาน
ร่าเริง แถม ทะลึ่ง ด้วย ก๊ากกกก
จากนั้น ก้อมาเริ่มเขียน ไดอารี่ออนไลน์ด้วยกันที่ STORYTHAI
ปลายปี 2000 ได้ไปเจอ Annie ที่ San Francisco
ตัวจริง เสียงจริง แต่ทำไม เงียบจัง ไม่เห็นเหมือนตอนคุยกันทางโทรศัพท์เลย
สงสัยจะตะลึง กับ ความหล่อของเรานะ
หลังจากหายตะลึง เธอก้อกลับมาเป็นเหมือนเดิม .. ฮาแตกกกก คร๊าบบบ
อยากจะบอกให้รู้ว่า ดีใจนะที่ได้รู้จัก กับ Annie
ก้อเป็นเวลา แปดปี ก่าๆๆ แล้วนะ ที่เราได้รู้จักกัน
ขอบใจนะสำหรับ ความห่วงใย และ กำลังใจ ที่คอยหยิบยื่นให้
ตลอดมา และเราก้อจะเป็นเช่นนี้เหมือนเดิม ตลอดไป
ฉันสัญญา
และอีกอย่าง เธอนะเป็นสาวน้อยที่โชคดีมาก
*******************************************
เค้าอยากเห็นที่ทำงาน และก้อคนรอบๆ ข้าง
โทโมโกะ.. พี่แก้ว หลานเจ้าของร้าน.. น้าอ๋อย มือผัดแสนสบาย
ป้ายุพา เจ้าของร้าน.. โทโมโกะ..
โทโมโกะ.. พี่แก้ว หลานเจ้าของร้าน.. และ พ่อครัวใจร้อน
เนี่ยะแหละโฉมหน้า พ่อครัว สอง แม่ครัว ส่วนเราเป็นมือ Appz
ที่ร้านนะ ช่วงกลางวันยุ่ง ฉิป.. ส่วนตอนเย็น ก้อ พฤหัส ศุกร์ เสาร์
บางที่เราก้อเบื่อนะ แต่เราก้อไม่ค่อยมีทางเลือกเท่าไหร่
อยากได้ เงินเก็บไว้ สร้างเนื้อ สร้างตัว
และก้อเอาไว้ไปขอสาวเจ้าแต่งงาน
ตกลงเราอายุเท่าไหร่ดีเนียะ ???
รูปพวกนี้ถ่ายก่อนแฟนเรากลับไป ญี่ปุ่น ปลายเดือนกุมภา 2007
**********************************
คิดถึงพวกเองนะ .. พี่ชายคนโต 
Peace out ... จริงไหม ไดอารี่ของฉัน ... ด้วยรัก และยาคูลย์ 2 ขวด
~ Miles Away From Ordinary ~
มีต่อภาค สองนะ โปรดติดตาม |
